Bogowie Wikingów

    Według północnych legend nastanie kiedyś Zmierzch Bogów. Wtedy siły Asgaardu (siedziba bogów, odpowiednik greckiego Olimpu) staną do walki z siłami Chaosu. Bogowie będą bronić świata, zaś przeciwnicy dążyć do panowania zła i ciemności. Prezentowana gra przedstawia kulminacyjny moment zmagań.

    Uczestnicy mają do dyspozycji postacie zaczerpnięte z mitologii Wikingów. Jeden z graczy prowadzi siły dobra i aby wygrać musi pokonać przywódcę Chaosu - Lokiego. Drugi dowodzi siłami Chaosu, zaś jego celem jest ścięcie Drzewa Życia zwanego Yggdrasill.

    Gra toczy się na ładnej, kolorowej planszy przedstawiającej krainę bogów - Asgaard. Teren urozmaica las, góry, rzeka, obszary pokryte lodem, a nawet otchłań pochłaniająca każdy żeton, który się na niej nieopatrznie znajdzie. Na planszy wyrysowano sześciokątną siatkę. Obszar działań jest stosunkowo mały, ale dzięki temu postacie reprezentowane przez żetony już od początku gry wchodzą w bezpośredni kontakt. Żetony przedstawiają bohaterów mitologii: Thora, Odina, Heimdalla, Lokiego, Gigantów, Drzewo Życia.

    Mechanizm gry jest bardzo prosty: pojedynki odbywają się między atakującymi (jednym lub kilkoma) a obrońcą (tylko jednym). Siła atakujących jest dodawana, a od sumy odejmuje się siłę obrońcy. To plus rzut kostką pozwala ustalić wynik walki: remis, ucieczka bądź eliminacja jednej ze stron. Wynika stąd, że postacie powinny tak manewrować, by zawsze walczyć w grupie. Wbrew pozorom ten prosty system doskonale sprawdza się w praktyce! Zabawa jest przednia, dobry manewr pozwala rozbić linię przeciwnika.

    Dodatkowo bohaterowie posiadają umiejętności przydatne w walce z wybraną postacią. Mają one zazwyczaj charakter premii dodawanej do siły postaci. Na przykład Heimadall dodaje 1 przy ataku na Lokiego, natomiast atakując Magniego każda postać ma siłę zmniejszoną o 1. Wyjątkową postacią jest bogini śmierci Hela. Porusza się w losowo wybranym kierunku, a każda sąsiadująca z nią postać ginie natychmiast.

    Proste reguły, niezłe wykonanie planszy i szybkość rozgrywki sprawia, że "Bogowie Wikingów" są grą do której chętnie się wraca jak do szachów czy warcab. Trzeba w niej nieco główkować planując kolejne posunięcia. Nowi gracze błyskawicznie nauczą się zasad już przy pierwszej rozgrywce. Dla uproszczenia opisano w instrukcji wersję zwaną "podstawową", w której bohaterowie tracą indywidualne zdolności specjalne, a teren (las, rzeka, lód) nie mają wpływu na ruch ani walkę. Takie wprowadzenie nie jest jednak w ogóle potrzebne - raz, że zasady i tak są bardzo klarowne, a dwa, że w wersji "podstawowej" gra traci nieco swój koloryt.